Transportuj

Od najdawniejszych czasów rzeki stanowiły ważne, na pewnych obszarach jedyne, drogi komunikacyjne. Współcześnie pomimo rozwoju różnych rodzajów transportu w niektórych krajach żegluga śródlądowa ma duże znaczenie w przewozach ludzi i towarów. Rolę tę zawdzięcza ona regulacji rzek i budowie kanałów, wprowadzeniu nowoczesny jednostek pływających, mechanizacji przeładunku, co przyczynia się do zwiększenia szybkości przewozów oraz obniżenia kosztów transportu. Przykładem są niektóre kraje europejskie. Rzeki jako drogi transportowe były wykorzystywane w Polsce, mniej lub bardziej intensywnie, już w odległej przeszłości, w zależności od stanu gospodarki i sytuacji politycznej kraju. Wisła była ważną arterią handlową, po której pływały łodzie wypełnione zbożem i innymi towarami. W okresie zaborów głównym szlakiem żeglugi śródlądowej była Odra. Wisła nie spełniała wówczas znacznej roli transportowej. Była zaniedbaną drogą wodną, podzieloną granicami trzech zaborców, którzy nie dążyli do podniesienia stanu jej żeglowności.

Pojazdy i drogi kołowe stanowiły od najdawniejszych czasów środki transportu wewnętrznego krajów oraz ich ekspansji militarnej i wymiany handlowej nawet o wielkim zasięgu przestrzennym. Już w czasach starożytnych niektóre państwa starego Świata (np. rzym, Egipt, Chiny) zakładały drogi o twardej nawierzchni. Jeszcze do dzisiaj zachowały się w Europie resztki dróg, które zbudowali starożytni Rzymianie. Rozwój przemysłu oraz kapitalizmu przyczynił się do wzmożonego przewozu towarów i ludzi oraz spowodował nasilenie zakładania dróg kołowych. Na początki XIX wieku budowano drogi bite. Wszelkie zmiany w transporcie kołowym nastąpiły wraz z upowszechnieniem samochodu, szybkiego, taniego i wygodnego środka przewozowego. Jego wzmagające się masowe użytkowanie wymagało dróg o nowym standardzie technicznym oraz niezbędnych urządzeń jak: parkingi, stacje benzynowe, motele. Transport samochodowy wykorzystuje się głównie w przewozach ludzi i towarów na mniejsze odległości oraz w przemieszczaniu ładunków ulegających szybkiemu zepsuciu.

Transport wzbogacał się – wraz z rozwojem gospodarki i cywilizacji krajów. Dużym osiągnięciem w dziedzinie transportu okazała się kolej. Pierwszą linię kolejową uruchomiono w Wielkiej Brytanii, a następne na obszarach innych krajów zachodniej Europy oraz Rosji. Szybkie tempo zakładania linii kolejowych, wzrastające pod naciskiem rozwijającego się przemysłu, handlu i rozbudowanych miast, przyczyniło się do powstania sieci kolejowej na naszym kontynencie już pod koniec ubiegłego stulecia. Pierwszą linię kolejową w Polsce poprowadzono z Wrocławia do Oławy, a budowa dalszych postępowała w zależności od polityki i sytuacji gospodarczej zaborców. Na obszarach okupowanych przez Prusy połączenia kolejowe uzyskały poszczególne regiony, wśród nich Śląsk z portami morskimi. W zaborze austriackim budowa kolei postępowała wolniej. Kolej niewątpliwi pełni kluczową rolę w transporcie ni tylko ładunków, różnego rodzaju towarów, ale również ludzi. Gdyby nie kolej trudny byłby rozwój gospodarki, ponieważ ona wymaga przewożenie różnych ładunków w różne rejony Polski.